Ap. 104 (Rz 10,11 - 11,2)

11 Bo Pismo mówi: Żaden wierzący w niego nie będzie zawstydzony. 12 Nie ma już bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, bo ten sam Pan wszystkich wzbogaca wszystkich, którzy Go wzywają, 13 i każdy, kto wzywa imienia Pańskiego, będzie zbawiony. 14 Ale jak mogą wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jak mogą uwierzyć w Tego, o którym nie usłyszeli? Jak mogą usłyszeć bez zwiastującego? 15 A jakby zwiastowali, gdyby nie zostali posłani? Jak napisano: Jak piękne nogi zwiastujących to, co dobre! 16 Ale nie wszyscy usłuchali Dobrej Nowiny. Izajasz bowiem mówi: Panie, kto uwierzył usłyszanej od nas wieści? 17 Wiara zatem ze słuchania, a słuchanie dzięki Słowu Chrystusa. 18 Lecz mówię: czyż nie usłyszeli? Ależ tak: Po całej ziemi rozszedł się dźwięk ich głosu i aż po krańce świata słowa ich. 19 Lecz mówię: czyż Izrael nie pojął? Pierwszy mówi Mojżesz: Ja pobudzę was do zazdrości przez tych, którzy nie są narodem, przez naród nierozumny wzbudzę wasz gniew. 20 A Izajasz nabrał odwagi i mówi: Pozwoliłem się znaleźć tym, którzy mnie nie szukali, dałem się widzieć tym, którzy o mnie nie pytali. 21 A do Izraela mówi: Przez cały dzień wyciągałem ręce moje do ludu, który jest niepokorny i sprzeciwia mi się. 1 Mówię więc: Odrzucił Bóg lud swój? Przenigdy! I ja bowiem jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina. 2 Nie odrzucił Bóg ludu swego, który uprzednio rozpoznał. Czy nie wiecie, co mówi Pismo o Eliaszu? Jak skarży się Bogu na Izraela.

Za: Nowy Testament. Ekumeniczny Przekład Przyjaciół, Kraków 2016.